Home Azië II Verslag van de Mount Everest Base Camp Trek in Nepal

Verslag van de Mount Everest Base Camp Trek in Nepal

Door Karlijn

Na zestien dagen, zo’n 170 kilometer lopen, met ruim 7000 hoogtemeters, koude guesthouses, de mooiste uitzichten en volop afzien zijn we terug in Kathmandu. We hebben onze Mount Everest Base Camp Trek (met Chola Pass en Gokyo) volbracht en het was geweldig. Niet altijd leuk en soms gewoon heel zwaar, maar toch één van de gaafste dingen die we ooit hebben gedaan. Dit is ons verslag van de afgelopen weken.

hotel Bangkok rooftop pool

Zondag en maandag: een foodtour en inkopen doen in Bangkok

Bangkok blijft één van onze favoriete steden en we vermaken ons dan ook prima. We doen wat inkopen voor onze trekking in Nepal (ik moet bijvoorbeeld echt een fotorugzak hebben), we gaan op een hele leuke foodtour door een oude wijk van Bangkok en we slapen in een prachtig hotel met rooftopzwembad. Nog even genieten van de luxe, want die is in Nepal waarschijnlijk ver te zoeken.

Dinsdag en woensdag: voorbereidingen in Kathmandu

Met pijn in het hart nemen we afscheid van Bangkok en vliegen we naar Kathmandu. Hier waren we negen jaar geleden ook al en het is leuk om de chaos van toeristenwijk Thamel terug te zien. Deze dagen staan in het teken van de voorbereidingen van onze zestiendaagse EBC-trek. We maken kennis met onze gids Subarna, we doen de laatste inkopen in Thamel en zorgen dat we er helemaal klaar voor zijn. In de nacht van woensdag op donderdag worden we opgepikt om naar Ramechhap te rijden. Er gaan geen vluchten meer naar startpunt Lukla vanuit Kathmandu, dus alle trekkers moeten nu eerst tussen de drie en vijf uur rijden naar het vliegveldje van Ramechhap. Niet fijn, maar het is niet anders.

Everest basecamp trek Lukla

Donderdag: de vlucht naar Lukla

Het vliegveld van Lukla staat bekend als het gevaarlijkste ter wereld en vliegen is al niet mijn hobby. Gelukkig treffen we het erg met het weer en voordat we het weten zijn we geland op het inderdaad doodenge vliegveld van Lukla, gelegen tussen berg en ravijn en met een ultrakorte landingsbaan. De trek kan beginnen! De eerste dag lopen we in 2,5 uur naar Phakding en dan kunnen we al uitrusten. Het begint in elk geval niet al te moeilijk.

Everest basecamp trek Nepal

Vrijdag en zaterdag: acclimatiseren in Namche Bazar

De wandeling naar Namche Bazar is onze eerste test. De klim naar Namche is behoorlijk fors, maar het gaat allemaal prima. We lopen door groene valleien, omzoomd door met dennen bedekte bergen. Af en toe moeten we aan de kant voor een zwaarbeladen trein muilezels of yaks. We passeren watervallen, dorpjes en stupa’s met gebedsvlaggen. Af en toe zien we besneeuwde bergtoppen verschijnen en halverwege de klim naar Namche vangen we zelfs een glimp van de top van Mount Everest op. Namche ligt op  3440 meter en we blijven twee nachten om te acclimatiseren. Op onze ‘rustdag’ maken we wel een flinke wandeling en genieten we van prachtige uitzichten op Mount Everest en de veel mooiere Ama Dablam. Prachtig!

Everest basecamp trek Nepal

Zondag, maandag en dinsdag: klimmen naar Dingboche

Qua uitzichten zijn dit prachtige dagen. Van Namche Bazar klimmen we naar het kleine Tengboche, waar we midden tussen de besneeuwde bergen zitten. Het uitzicht op Mount Everest is hier erg mooi en Tengboche zelf is een leuk dorpje met actief klooster. Van Tengboche wandelen we door een schitterend gebied naar Dingboche, gelegen op 4340 meter. Ook hier hebben we een acclimatisatiedag en maken we een prachtige wandeling naar Chhukung. Het lopen gaat nog steeds prima en van de hoogte hebben we gelukkig geen last. Onze gids Subarna en drager Rudra zijn allebei geweldig en eigenlijk gaat alles voorspoedig.

Everest basecamp trek Nepal

Ward wordt ziek en drager kwijt

Tot dinsdagochtend. Ward heeft de vervelende gewoonte om op de meest onmogelijke plekken een soort van 24-uursvirus op te lopen en ook nu is het raak. Hij wordt ’s ochtends heel vroeg ziek wakker en weet eigenlijk al dat we die dag beter niet verder kunnen trekken naar Lobuche. Toch proberen we het, maar halverwege besluiten we om te draaien. Lobuche is nog een forse klim en ligt een stuk hoger dan Dingboche, waardoor het herstel mogelijk langer duurt. We lopen dus terug, maar we kunnen onze drager –die ons ver vooruit is- niet meer achterhalen. Subarna vraagt aan drie gidsen of ze Rudra onderweg kunnen inseinen, dan zou het geen probleem moeten zijn. Terwijl Ward slaapt wachten Subarna en ik op Rudra, maar die komt niet. Om zes uur is het donker en onze tassen met slaapzakken en warme kleren zijn er nog niet. We houden er al rekening mee dat die niet meer gaan verschijnen als om half zeven Rudra Dingboche binnenrent. Hij was al in Lobuche en hoorde pas om drie uur dat wij waren omgedraaid. De arme ziel is teruggerend naar Dingboche en is helemaal kapot. Die heeft wel een biertje verdiend.

Everest basecamp trek Nepal

Woensdag en donderdag: Mount Everest Base Camp

Geheel volgens zijn eigen verwachting is Ward de volgende ochtend weer beter en alsof hij helemaal niet ziek is geweest lopen we alsnog naar Lobuche. De route wordt mooier en mooier en op vrijdag staat Mount Everest Base Camp op de planning. We klimmen eerst door een ruig gletsjergebied naar Gorakshep en ’s middags trekken we door naar basecamp. Dit is de eerste middag dat ik voel dat ik moe aan het worden ben en heel gemakkelijk gaat het niet. Maar hee: we staan er toch maar mooi, tussen de enorme bergen, wit-blauwe gletsjers en wapperende gebedsvlaggen!

Everest basecamp trek Nepal

Vrijdag: kapot gaan op Kala Patthar (5550 meter hoog)

Vrijdag gaat de wekker om half vier, want om vier uur moeten we aan de beklimming van Kala Patthar beginnen. Deze berg is 5550 meter hoog en vanaf hier heb je een fantastisch uitzicht op Mount Everest en de omliggende bergen. Om eerlijk te zijn is er niets in mij dat deze klim aan wil gaan. Het is ijskoud, mijn darmen doen moeilijk en ik wil helemaal geen kleine 500 meter klimmen midden in de nacht. Maar het moet, want zonsopkomst vanaf Kala Patthar is één van de highlights van de trekking. Het begin gaat beter dan verwacht, maar naarmate de beklimming vordert gaan we langzaam kapot. We moeten elke paar meter stoppen om naar adem te happen en we gaan voetje voor voetje omhoog. De zonsopkomst vanaf de top redden we niet, die bekijken we vanaf het pad. Ook mooi! Uiteindelijk komen we toch boven en echt: het uitzicht is fantastisch en alle moeite waard.

Everest basecamp trek Nepal

Helemaal op

Na een uurtje dalen we weer af, wat op het rotsige en gladde pad ook niet altijd een pretje is. En dan moeten we nog even, want na het ontbijt staat weer een hike van vijf uur op de planning. We moeten naar Dzongla, waar de Cho La Pass op ons wacht. De eerste helft van de hike gaat als een speer, maar daarna wil het totaal niet meer. Dzongla blijkt op een berg te liggen en het pad is smal en glad. Er komt geen eind aan en ik ben helemaal kapot als we eindelijk in het teahouse aankomen. Dat is gelukkig eindelijk een beetje fatsoenlijk (de teahouses zijn over het algemeen vrij slecht) en we gaan vroeg slapen. Morgen moeten we de (door mij) gevreesde Cho La Pass over.

Everest basecamp trek Nepal

Zaterdag: in de sneeuw de Chola Pas over

Ik heb allerlei horrorverhalen gelezen over de zware Cho La (5400 meter hoog) en het is geen verplicht onderdeel van onze trek. We kunnen er omheen, maar dat kost een paar dagen. Gids Subarna vindt dat ik de pas gewoon moet kunnen halen en hij stelt me gerust. Er ligt nu geen sneeuw of ijs op het pad en het is allemaal niet zo zwaar als ik denk. We gaan het dus proberen. We worden ’s ochtends vroeg wakker in een duistere, bewolkte wereld, met laaghangende wolken en een Cho La die daardoor aan het zicht wordt onttrokken. Ik zie het natuurlijk niet zitten, maar toch gaan we omhoog. Voetje voor voetje. Het wil voor geen meter en dan wijst Subarna me op een verschrikkelijke rotshelling van 45 graden en weet ik hoe hoog. Die moeten we op om de pas over te kunnen steken. Gek genoeg kan ik me daar opeens voor opladen en we klauteren relatief vlot naar boven.

Met crampons de gletsjer over

Aan de andere kant van de top kijk ik uit over een enorme gletsjer. Het begint te sneeuwen en het pad is ijs. Godzijdank hebben we in Kathmandu crampons gekocht, die we onderbinden. Dat maakt het makkelijk om de ijsvlakte over te steken. Achteraf blijkt dat Subarna allang wist dat er ijs zou liggen, maar hij wist ook dat ik nooit gegaan zou zijn als ik dat had geweten. Een leugentje om bestwil dus, dat gelukkig goed uitpakt. Het bereiken van de top is een hoogtepunt van de hele trek. De afdaling is nog even zwaar, want erg steil en glad. Gelukkig is er een nieuw touw gespannen, wat het dalen een stuk makkelijker maakt. Als ik eenmaal beneden achterom kijk, kan ik niet geloven dat we deze pas echt zijn overgestoken. Zo steil, zo ruig!

Everest basecamp trek Nepal

Zondag, maandag en dinsdag: het blauwe meer van Gokyo

Het sneeuwt de hele nacht door. Maandagochtend ligt er een pak sneeuw, het sneeuwt nog steeds en wij moeten een pittige rotsachtige gletsjer oversteken naar Gokyo. De combinatie van gladde stenen, sneeuw en steile wanden zie ik helemaal niet zitten, maar wederom: ik moet. En wederom bieden de crampons uitkomst. Zonder die dingen had ik nog steeds ergens op een pas gestaan. De gletsjer overwinnen we zonder moeite, maar eenmaal in Gokyo arriveert de man met de hamer. Ik heb het opeens helemaal gehad, ik ben kapot en ik wil geen enkele pas meer over. De eerste douche in zes dagen helpt, maar we passen ons programma toch een beetje aan. Eigenlijk zouden we nog een tweede pas over gaan, maar die schrappen we. Ook de enorme klim naar Gokyo-ri slaan we over. We houden het bij een wandeling naar een prachtig meer, die al moeite genoeg kost. Gek dat die vermoeidheid opeens zo toe kan slaan.

Everest basecamp trek Nepal

Woensdag, donderdag en vrijdag: de afdaling naar Lukla

Vandaag beginnen we aan de afdaling richting eindpunt Lukla. Je doet er dagen over om op hoogte te komen, en in één dag daal je vervolgens af naar een groene wereld met watervallen en bossen. Heel raar! De afdaling gaat goed en hoe lager we komen, hoe minder moe ik word. Het wandelen gaat alweer net zo makkelijk als de eerste week. Voor we het weten wacht de laatste wandeldag en lopen we Lukla weer binnen. Na zestien dagen lopen, genieten en afzien. Het was niet altijd makkelijk, maar ik had het niet willen missen. Wat een ervaring! We vieren het die avond met onze gids en drager. Eindelijk mag er bier gedronken worden, wat op hoogte geen goed idee is.

Zaterdag en zondag: terug in Kathmandu

Het weer is de laatste dagen van onze trekking niet zo goed en ik maak me zorgen over onze vlucht vanuit Lukla. Je kunt hier alleen vliegen als het weer meewerkt. Soms zitten mensen dagen vast in Lukla voordat er weer gevlogen kan worden en dat wil ik echt niet meemaken. Gelukkig zit alles mee en zijn we gisteren keurig volgens planning aangekomen in Kathmandu. Tijd om fatsoenlijk te douchen, de was te laten doen en te eten wat we willen. En even bij te komen, want dinsdag vliegen we naar het laatste land van onze reis: India!

 

Ook leuk om te lezen

38 Reacties

Gelmer 27 oktober 2019 - 13:52

Wat een mooie trekking! Hele gave foto’s ook!

Antwoord
Karlijn 28 oktober 2019 - 15:30

Dank je wel Gelmer!

Antwoord
Paul 27 oktober 2019 - 14:07

Wat een schitterende foto’s! Het avontuur waard, lijkt me.

Antwoord
Karlijn 28 oktober 2019 - 15:30

Dank je Paul! Het was het afzien zeker waard 🙂

Antwoord
Linda | travellersoftheworld 27 oktober 2019 - 14:10

Wauw wat geweldig en wat een ervaring! wij wilden eerst ook een trekking in Nepal maken tijdens onze wereldreis, uiteindelijk hebben we dat niet gedaan, maar als ik deze foto’s zie krijg ik er wel een beetje spijt van. Wat een uitzichten, maar het lijkt me ook afzien en ik betwijfel of ik het zou volhouden

Antwoord
Karlijn 28 oktober 2019 - 15:29

Kan ik me voorstellen! Het was fantastisch, maar niet altijd makkelijk. Afzien hoort er zeker bij!

Antwoord
Rachel 27 oktober 2019 - 15:59

Wauw en wat een toffe ervaring zeg, en wat heb je een mooie foto’s gemaakt!

Antwoord
Karlijn 28 oktober 2019 - 15:27

Dank je wel Rachel!

Antwoord
Paula 27 oktober 2019 - 16:51

Gaaaaf! Wat een avontuur he!? Zo mooi. <3

Antwoord
Karlijn 28 oktober 2019 - 15:27

Helemaal mee eens! Afzien af en toe, maar enorm de moeite waard.

Antwoord
Jessica 28 oktober 2019 - 09:29

Wat een geweldige wandeling zeg en zo knap dat jullie het gedaan hebben (zelfs als Ward onderweg nog ‘even’ ziek word ;p). Heel tof! Even lekker rust pakken zo na die hiketocht én fysiek & mentaal voorbereiden op India haha!

Antwoord
Karlijn 28 oktober 2019 - 15:26

Haha, die rust konden we wel even gebruiken! Nu zijn we klaar voor de gekte van India (denken we 😉

Antwoord
Ellen 28 oktober 2019 - 11:10

Geweldige prestatie, prachtige foto’s en een ervaring die je hele leven bij je blijft!!!

Antwoord
Karlijn 28 oktober 2019 - 15:26

Dank je wel! Het was inderdaad een prachtige ervaring 🙂

Antwoord
Edith | [travel.create.repeat] 28 oktober 2019 - 21:34

Jeeeeetje Karlijn, wat een avontuur! Echt petje af hoor, dit doe ik je niet na. nooit! Hele mooie foto’s ook, bijna niet voor te stellen dat jullie ZESTIEN dagen door de bergen hebben gelopen… Wauw!

Antwoord
Karlijn 29 oktober 2019 - 02:14

Ik kan het zelf ook bijna niet geloven! Toch niet voor niets getraind al die maanden 😉

Antwoord
Marcella Molenaar 29 oktober 2019 - 20:34

Jeetje, wat onwijs stoer! Klinkt heel zwaar en afzien, maar het volbrengen geeft vast een onwijze kick. En het landschap ook, want dat is prachtig! Superstoer jullie!

Antwoord
Karlijn 31 oktober 2019 - 05:42

Thanks! Ik ben nooit trots op mezelf, maar het volbrengen van deze trek vind ik voor mij toch echt wel een prestatie 🙂

Antwoord
Rian de Gelder 30 oktober 2019 - 10:39

Hoi Karlijn, ik volg jullie reisavonturen al een tijdje maar had nog niet eerder gereageerd op je posts. Maar ik wilde je even vertellen dat ik jullie superstoer vind, niet alleen omdat jullie deze waanzinnig mooie en pittige tocht hebben overleefd, maar ook omdat jullie je dromen volgen en fantastische reizen maken! Echt geweldig! Ik geniet enorm van je verhalen en foto’s. Heel veel plezier in India en de rest van jullie avontuur!

Antwoord
Karlijn 31 oktober 2019 - 05:46

Hoi Rian, bedankt voor je ontzettend leuke berichtje! Echt superleuk om te lezen. Groetjes vanuit een hectisch India 🙂 !

Antwoord
Robert 30 oktober 2019 - 12:32

Super dat dat het je/jullie gelukt is! Prachtige foto’s en een nog beter verhaal 🙂

Antwoord
Karlijn 31 oktober 2019 - 05:42

Dank je Robert! Het was een avontuur 😉

Antwoord
Melanie | travelwithmel 30 oktober 2019 - 20:09

Wat een prestatie! Het lijkt mij een geweldige ervaring! Jullie kunnen trots zijn. Ik kan me voorstellen dat het af en toe erg zwaar was, Prachtige foto’s ook!

Antwoord
Karlijn 31 oktober 2019 - 05:45

Dank je wel! Het was inderdaad best afzien, maar wel enorm de moeite waard 🙂

Antwoord
Susan 31 oktober 2019 - 19:55

Gefeliciteerd! Wat ontzettend knap en stoer. Het ziet er echt fantastisch uit, wat een prachtig avontuur zeg. Geniet van jullie laatste weken in India.

Antwoord
Karlijn 1 november 2019 - 04:18

Dank je wel! De trekking was zo gaaf, echt een prachtige ervaring 🙂

Antwoord
Dominique | dominiquetravels.com 1 november 2019 - 09:36

Nee joh wat fantastisch! Ik zit dit verhaal met kippenvel te lezen! Zo bijzonder dat jullie deze wandeling gemaakt hebben. Gaaf hoor! Ik doe het jullie niet zomaar even na 🙂

Antwoord
Karlijn 1 november 2019 - 09:42

Het was een heel avontuur! Ik kan nu ook niet echt geloven dat ik zestien dagen achter elkaar gewandeld heb 🙂

Antwoord
Weekverslag #22: van indrukwekkend Varanasi tot tropisch Goa - Karlijn Travels 24 november 2019 - 11:02

[…] van onze reis! De afgelopen 22 weken reisden we door Vanuatu, Australië, Indonesië, Bangkok, Nepal en India en nu zit het er zo goed als op. In dit verslag blik ik terug op onze laatste week in […]

Antwoord
Angela 3 december 2019 - 14:44

Wauw, wat gave ervaring moet dat zijn geweest zeg! Hoe kwam je tot de ontdekking: ja, dit wil ik doen! En moest je Ward nog overtuigen, of was hij gelijk om bij het idee? Het lijkt me super gaaf om te doen, maar ik kan me voorstellen dat ik niet altijd even vrolijk zal zijn tijdens zo’n uitdagende hike, aangezien bergje beklimmen qua uithoudingsvermogen niet mijn sterkste punt is.. ?

Antwoord
Karlijn 3 december 2019 - 15:32

Ik wilde dit al heel lang! Ik had de foto’s gezien en fotografie is meestal de reden dat ik een bepaalde bestemming wil bezoeken. Daar heb ik blijkbaar zelfs 16 dagen lopen voor over. Ward vond het op zich wel leuk, maar die wilde deze trek niet tijdens een ‘gewone’ vakantie doen. Veel te uitputtend om alleen maar te lopen en dan weer naar huis te gaan. Die heb ik dus net zo lang aan z’n hoofd gezeurd tot hij het wel wilde inplannen tijdens deze lange reis. Moesten we een maandje langer wegblijven, maar vooruit 😉

Antwoord
Rinjani-trekking op Lombok: tips, routes en paklijst - Karlijn Travels 4 december 2019 - 09:39

[…] Mijn verslag van de Mount Everest Base Camp Trek in Nepal […]

Antwoord
Weekverslag #19: uitrusten in Kathmandu en welkom in India - Karlijn Travels 7 december 2019 - 12:14

[…] die ik opnieuw wilde bezoeken. Koningsstad Patan bijvoorbeeld. Maar we zijn toch vrij moe van onze Everest Base Camp Trek en we besluiten het rustig aan te doen. We wandelen door het drukke, kleurrijke centrum van […]

Antwoord
Terugblik op prachtig reisjaar 2019 - Karlijn Travels 23 december 2019 - 16:53

[…] prestatie: de Mount Everest Base Camp Trek in Nepal. Zestien dagen lopen, waarvan het grootste deel ruim boven de 4000 meter: het is niet niks. Maar […]

Antwoord
Praktische tips Mount Everest Base Camp Trek - Karlijn Travels 12 januari 2020 - 13:54

[…] Ons verslag van 16 dagen wandelen […]

Antwoord
Vliegen naar Lukla: het gevaarlijkste vliegveld ter wereld - Karlijn Travels 23 februari 2020 - 07:01

[…] lopen van de Mount Everest Base Camp Trek was al jaren een droom van mij. En ik wist ook heus wel dat ik daarvoor eerst naar Lukla zou moeten […]

Antwoord
Persoonlijke update: hoe staat het ervoor? - Karlijn Travels 29 maart 2020 - 15:30

[…] Want hoe ziet in hemelsnaam een lockdown in India eruit? Hoe moet het met de mensen in Nepal? Onze Nepalese berggids schreef me gisteren dat alle winkels dicht zijn en dat er geen eten meer te koop is. Hij is bang […]

Antwoord
Reizen naar Bhutan: een reis door het land van de donderende draak - Karlijn Travels 17 mei 2020 - 12:32

[…] naar Bhutan stond al jaren op mijn verlanglijst. We zijn in Nepal geweest en reisden door Tibet, en we waren enorm nieuwsgierig naar het kleine koninkrijk. Want Bhutan is in […]

Antwoord

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.