Home Tanzania De grote trek in Tanzania: rivieroversteek van duizend gnoes

De grote trek in Tanzania: rivieroversteek van duizend gnoes

by Karlijn

Ze staan dicht bij elkaar aan de rand van de afgrond. Onder hen ligt de Mara-rivier, op de grens van Tanzania en Kenia. De gnoes wachten, met honderden tegelijk. Ze wachten op een veilig moment om samen over te steken, als de krokodillen even niet opletten. Soms wachten ze dagenlang, maar wij hebben slechts een paar uur bij de rivier. De kans dat wij de oversteek zien en zo een stukje van de grote trek in Tanzania meemaken is dan ook heel klein.

grote-trek  

We hebben al twee prachtige dagen doorgebracht in de Serengeti en op de derde dag trekken we verder naar het noorden. Hier ligt de Mara-rivier, tussen de Serengeti in Tanzania en het Maasai Mara National Park in Kenia. Elk jaar maken ruim een miljoen gnoes (wildebeesten) en zebra’s de grote trek tussen beide parken, op zoek naar water en eten. Dit is de Great Migration, één van de beroemdste natuurfenomenen ter wereld. Het hoogtepunt van de trek vindt meestal plaats in juli en augustus, maar precies is het nooit te voorspellen. Het hangt allemaal af van het weer en de droogte. Wij zijn in september in Tanzania en de kans is groot dat de dieren al in Kenia zijn. Maar dit jaar was het extreem droog in Kenia en volgens onze gids Jackson zijn veel dieren al op de weg terug naar het nattere Tanzania.

grote-trek-1

Dagen wachten op de oversteek

We rijden dwars door de Serengeti naar het noorden en het landschap verandert continu. Onderweg zien we regelmatig groepen van honderden zebra’s en wildebeesten, die in lange rijen richting het water trekken. We passeren dode dieren, die door tientallen gieren tegelijk worden opgeruimd. Dan komen we aan bij de Mara River. En daar staan ze, in de verte: een groep van zo’n duizend gnoes. Ze staan doodstil aan de rand van de rivier, op een hoge, stoffige afgrond. Ze moeten meters naar beneden springen om het water te bereiken. “Gaan ze zo oversteken?” , vraag ik opgewonden aan Jackson. “Ze staan er klaar voor, toch?” Maar Jackson schudt zijn hoofd. “Dit kan nog dagen duren”, zegt hij. “Er is helemaal niets van te zeggen.”

grote-trek-2

Kudde wandelt weg

Jackson parkeert onze Landcruiser op grote afstand van de dieren, want als ze de auto in het oog krijgen steken ze zeker niet over. En dan begint het wachten. Af en toe springt er eens een gnoe naar beneden, waarbij grote stofwolken opvliegen. Soms komen er een paar bij, om daarna weer met z’n allen omhoog te wandelen. Soms wandelt de hele kudde opeens een andere kant op (“Nee! Blijf hier!”) en dan komen ze weer terug, om met z’n allen over de rand te gaan turen. Ik weet zeker dat we de oversteek niet gaan zien, want we hebben maar een paar uurtjes voordat we terug moeten naar onze lodge. De meeste mensen blijven dagen bij de rivier, in de hoop iets te zien van de grote trek.

grote-trek-3

Stampende hoeven

Inmiddels is er een andere Landcruiser naast ons komen staan en de gidsen overleggen met elkaar. Aan de overkant springen opeens steeds meer gnoes naar beneden. En dan komt langzaam de hele kudde in beweging en gaat als een rollende massa richting het water. Jackson schreeuwt: “Now!”, start de auto en trapt het gaspedaal diep in. Samen met de andere Landcruiser racen we naar de rivierrand, waar grote stofwolken opwaaien en we tientallen gnoes de rivier in zien storten. Jackson is nog niet tevreden over onze plek en slalomt langs de rivier, totdat we met onze neus op de oversteek staan. Er is geen stoppen meer aan voor de gnoes: de oversteek is ingezet. En dat beeld vergeet ik nooit meer. Aan de overkant springen de gnoes paniekerig naar beneden, bijna onzichtbaar door het opwaaide zand en het stof. Ze worstelen zich door het water heen, zo snel mogelijk. We horen alleen het gestamp van hun hoeven, het opspattende water en het gesnuif van de dieren. Vlak voor onze auto springen ze de kant op, naar de open velden van de Serengeti. Het is een ongelofelijk gezicht.

grote-trek-5

De grote trek Tanzania: paniek

De laatste gnoes doen het rustig aan: er zijn geen krokodillen in de buurt en de hele groep bereikt veilig de overkant. Op eentje na: een jonge gnoe ligt bewegingloos op de rotsen. Zijn familie heeft hem in alle paniek vertrappeld. Jackson rijdt langzaam de vlakte op en binnen een paar minuten zijn we omringd door honderden gnoes. In lange rijden sjokken ze de eindeloze Serengeti op, op zoek naar vers gras en fris water. Home sweet home.

grote-trek-4

Indrukwekkend

Ik kan nog altijd bijna niet geloven dat we een stukje van de grote trek hebben meegemaakt, na slechts een uurtje wachten. Het was één van de meest bijzondere, indrukwekkendste dingen die ik ooit heb gezien. Wat een geluk!

Meer lezen?

Wil je weten hoe onze Tanzania-reis er precies uitzag? Lees dan deze post met onze route en praktische informatie.

Ook leuk om te lezen

35 comments

Robert | Traveljunks 9 oktober 2016 - 13:33

Geweldig verhaal. Ik zit met een blikje bier in de duinen van Coral Bay voor de Landcruiser te genieten van je verhaal. Ik was me even niet meer bewust van mijn omgeving en zat helemaal aan mijn iphone geplakt. Dank daarvoor!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:41

Dank je Robert, dat is mooi om te horen 🙂 Ik kan me geen betere locatie voorstellen om blogs te lezen, haha! Geniet enorm van jullie reis!

Reply
Dominique 9 oktober 2016 - 14:56

Wat ontzettend gaaf dat je dat hebt meegemaakt!! Je hebt het ook heel leuk beschreven, ha, ik werd er echt flink enthousiast van net alsof ik het zelf meegemaakt heb! Tof hoor!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:38

Dank je 🙂 ! Het was ook zo gaaf, ik ben er nog steeds van onder de indruk!

Reply
Sabine 9 oktober 2016 - 15:16

Wat een prachtig verhaal! Zit er echt helemaal in. En de foto’s ook prachtig. Wat geweldig om dit mee te mogen maken zeg!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:37

Dank je Sabine! Het was inderdaad prachtig om mee te maken, wat een geluk 🙂

Reply
Yvon 9 oktober 2016 - 15:57

Mooi verhaal, heel pakkend!
Geweldig om te te mogen zien, wat een geluk hebben jullie gehad!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:36

Dank je Yvonne! We hebben inderdaad zoveel geluk gehad, niet te geloven 🙂

Reply
Marlissa 9 oktober 2016 - 16:23

Wow, echt geweldig dat je dat heb kunnen zien! Ik vond de plek al indrukwekkend zonder dieren whaha. Mooi verwoord.

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:33

Dank je Marlissa! Zonder oversteek is het noorden van de Serengeti inderdaad ook geweldig. Weer zo anders dan de rest van het park, prachtig!

Reply
Daphne | LiveTheLifeYouLove 9 oktober 2016 - 17:00

Oh you lucky bastard!! Echt heel gaaf!!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:32

Echt he! Ik had nergens op gerekend, we hebben zo’n geluk gehad!

Reply
Ilona 9 oktober 2016 - 20:07

Alweer een fantastisch avontuur Karlijn. De kudde, de oversteek, de spanning, de krokodillen. Goed geschreven, het verhaal slokt je in een keer op en eventjes lijkt het alsof de lezer naast je zit 😉

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:31

Dank je Ilona, wat leuk om te horen 🙂 ! Het was ook zo’n geweldige belevenis!

Reply
Chantal 9 oktober 2016 - 20:23

Wow wow wow! Wat omschrijf je dit weer mooi Karlijn!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:30

Ah, dank je Chantal! Het was ook zo gaaf 🙂

Reply
Linda 10 oktober 2016 - 06:19

O wat gaaf!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:30

Was het ook echt 🙂 !

Reply
Narelle | wegvanhetnoorden.nl 10 oktober 2016 - 10:01

Prachtig, wat een verhaal en wat een mooie foto’s zeg! Heel indrukwekkend!

Reply
Karlijn 10 oktober 2016 - 13:29

Dank je Narelle! Het was heel speciaal om mee te maken 🙂

Reply
9 favoriete momenten van mijn prachtige reis door Tanzania - Karlijn Travels 10 oktober 2016 - 20:06

[…] hoe indrukwekkend het was om een stukje van de grote migratie mee te mogen maken, maar in deze blog laat ik zien hoe het eraan […]

Reply
Eva 11 oktober 2016 - 14:00

Wat gaaf dat jullie het hebben meegemaakt, Karlijn!

Reply
Karlijn 11 oktober 2016 - 17:14

Echt he! We hebben zo’n geluk gehad 🙂

Reply
Lotte - scratchingmymap 11 oktober 2016 - 19:08

Wauw, echt fantastisch om te lezen! Wat een ongelooflijk indrukwekkende en unieke ervaring moet dat zijn seg. Zo fijn dat jullie zoveel geluk hadden! 🙂

Reply
Karlijn 11 oktober 2016 - 19:24

Ja he! Ik kan het nog steeds bijna niet geloven. Zo geweldig om te zien!

Reply
tea 11 oktober 2016 - 21:02

wow! Ik kan me voorstellen dat dit heel indrukwekkend is. En wat een foto’s, hoe was het om ze te maken tijdens zo een hectisch moment?

Reply
Karlijn 12 oktober 2016 - 09:54

Wat een leuke vraag! Fotograferen was inderdaad best lastig. De oversteek is zo voorbij en ik wilde niet alles alleen maar door mijn camera bekijken. Maar ik wilde natuurlijk ook goede foto’s, dus dat probeerde ik een beetje af te wisselen. En verder stonden we heel dicht op de wildebeesten die de oever weer op kwamen. Daar was mijn telelens eigenlijk teveel tele voor, maar lenzen wisselen was totaal geen optie. Bovendien gingen die dieren vrij snel, waardoor ik ze bijna niet scherp op de foto kreeg. Daarvoor had ik eigenlijk mijn ISO en sluitertijd moeten aanpassen, maar daar heb ik geen seconde aan gedacht in alle opwinding. Wie weet, de volgende keer 😉

Reply
Malou 15 oktober 2016 - 22:26

Wauw wat een belevenis! Lijkt me echt superspannend ook.
Ik zat echt helemaal in je verhaal! 🙂

Reply
Karlijn 16 oktober 2016 - 10:53

Ah, dat is goed om te horen! Het was ook best spannend, zeker toen ze echt gingen! We moesten nog best een stukje naar de rivierkant racen, dus ik hoopte dat ze niet al te snel zouden oversteken 😉

Reply
Sigrid | My Travel Secret 16 oktober 2016 - 13:34

Wat een ontzettend gaaf verhaal Karlijn!! Zo leuk om te lezen. Wat moet het bijzonder zijn om dit meegemaakt te hebben, you lucky girl!!

Reply
Karlijn 17 oktober 2016 - 18:05

Dank je! Het was inderdaad heel gaaf om mee te maken, we hebben zoveel geluk gehad! Ik had geen seconde gedacht dat die kudde precies de oversteek zou maken tijdens die paar uurtjes dat wij in dat deel van de Serengeti waren 🙂

Reply
Nynke 17 oktober 2016 - 21:51

Super tof!! Wat heb je het mooi beschreven ook. Ik vind de foto’s ook echt passend bij hoe je het beschrijft, de chaos en de beweging. Ik vind die close-up foto erg mooi, juist door de iets bewegingsonscherpte.
Nu nog een dramatisch wildlife-docu muziekje er onder en je hebt je documentaire compleet! 🙂

Reply
Karlijn 17 oktober 2016 - 22:08

Dank je 🙂 ! De wildebeesten waren bijna niet scherp op de foto te krijgen door de snelheid waarmee ze de kant opkwamen. Gelukkig dat de onscherpte niet te storend is 🙂 Ward is nog bezig met de Tanzania-film en ik ben benieuwd hoe de oversteek erop staat. Dan hebben we echt een documentaire 😉

Reply
Marcella 21 oktober 2016 - 14:27

Kippenvel! Wat lijkt me dit onwijs mooooi om te zien! Al dat natuurgeweld wat door het water heen dendert. Wauw Karlijn, wat een magisch moment moet dat geweest zijn! Mooie foto’s!

Reply
Karlijn 21 oktober 2016 - 16:07

Het was zo ontzettend gaaf! Het was inderdaad een magisch moment, ik speel het nog steeds regelmatig af in mijn hoofd 🙂

Reply

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.