Tijdens onze reis door Noord-Peru wilden we een meerdaagse trekking maken door het Andes-gebergte. We bekeken de populairste treks, maar waren bang dat die erg druk zouden zijn. Daarom kozen we een mooi alternatief: een driedaagse lamatrek bij Huaraz in de Cordillera Blanca, eindigend bij het archeologische tempelcomplex Chavín de Huántar. Deze trekking werd één van de hoogtepunten van onze trip.
Ik moet elke keer glimlachen als ik ons konvooi aan zie komen. Vier bepakte lama’s die nieuwsgierig om zich heen kijken en parmantig over het pad snellen, twee paarden, twee lamadrijvers en onze kok: het is een hele optocht. Je hebt dan ook heel wat kampeerspullen en etenswaren nodig als je drie dagen gaat trekken door de Andes, want onderweg is niets te krijgen. Sterker nog: we komen twee dagen lang vrijwel niemand tegen.
De oorsprong van de lamatrek bij Huaraz
De lamatrek in de Cordillera Blanca loopt door Huascarán National Park en bestaat al sinds de jaren negentig. Berggidsen Jorge en Juan kwamen tijdens een toerismeworkshop in Huaraz op het idee om lama’s in te zetten als lastdieren tijdens trektochten. Voordat de Spanjaarden ezels en paarden introduceerden, gebruikten de volken in Andes daar ook lama’s voor. Jorge en Juan bliezen deze traditie nieuw leven in en ontwikkelden een driedaagse wandeltocht met lama’s in plaats van muilezels als lastdieren. De start is in het dorp Olleros, op een uur rijden van Huaraz. Na drie dagen en 35 kilometer lopen, grotendeels over een duizenden jaren oud pre-Inca-pad, eindigt de hike bij de ruïnes van Chavín de Huántar.
Lamatrek Noord-Peru: de feiten
- Duur en afstand: drie dagen, 35 kilometer.
- Locatie: Huascarán National Park in de Cordillera Blanca.
- Start en einde: van Olleros naar Chavín de Huántar.
- Hoogste punt: Punta Yanashallash op 4.700 meter hoogte.
- Zwaarte: dag 2 is pittig, maar verder is het prima te doen.
- Beste reistijd: mei tot en met september.
De lamatrek in Huaraz: onze ervaringen
Dag 1: de hike naar Tsacracancha (14 kilometer, 650 hoogtemeters)
’s Ochtends worden we opgehaald door onze gids Jhon en kok/organisator Jorge. We rijden naar het dorp Olleros, waar we rustig ontbijten. We stellen ons voor aan onze vrolijke lamadrijvers, Josalin en Nejer, en maken kennis met de vier lama’s die onze bagage gaan vervoeren. Lama’s zijn nieuwsgierige dieren met een duidelijke lichaamstaal. Als ze hun hoofd hooghouden en hun oren naar voren, zijn ze extra oplettend. De oren naar achteren betekent dat ze schuw en afwachtend zijn, en dan zijn we dat zelf ook voor de zekerheid. We zitten niet op spugende lama’s te wachten 😉
Naar 4100 meter hoogte
Het duurt even voordat onze enorme berg kampeerspullen en etenswaren is ingepakt, dus beginnen we samen met Jhon alvast aan onze hike. De lama’s halen ons later wel in. Jhon is een zeer ervaren berggids en archeoloog, en hij maakt deel uit van het rescueteam voor de bergen van Huaraz. Hij zit vol verhalen en het is naast leerzaam ook erg gezellig om drie dagen met hem op te trekken. We wandelen rustig het dorp uit en lopen al snel tussen de velden de heuvels in. Vandaag lopen we 14 kilometer en 650 hoogtemeters, naar onze kampeerplek Tsacracancha op 4100 meter hoogte.
Lamatrek Huaraz: prachtige uitzichten
Het wandelen gaat verrassend goed. We hebben prachtige uitzichten over besneeuwde bergtoppen, het pad is makkelijk en zelfs de steile stukken zijn prima te doen. Het weer zit alleen niet zo mee en na een lekkere lunch met broodjes en snacks begint het te regenen. Gelukkig kunnen we flink doorlopen op een vlak stuk en we wachten onderweg alleen nog even om ons lamakonvooi voorrang te geven. Als we aankomen op de kampeerplek staan onze tentjes al, heeft Jorge zijn potten, pannen en ingrediënten uitgestald om te gaan koken en breekt snel de zon weer door. Met een schitterende dubbele regenboog als goedmakertje.
Fantastisch eten
Onze kampeerlocatie is fantastisch. Een weidse vlakte omringd door grillige bergen, alleen een hutje met een koeienherder in de buurt en een paar lieve honden die ik zo mee naar huis wil nemen. Zij beschermen ons ’s nachts, in ruil voor eten. Na een prachtige zonsondergang gaan we in de grote tent zitten, waar Jorge met assistentie van de lamadrijvers aan het koken is. Ze vormen een goed team, dat duidelijk graag met elkaar samenwerkt. Jorge had ooit een restaurant in Huaraz en hij kookt fantastisch en met heel veel plezier. Het is enorm leuk om hem aan het werk te zien, intussen zingend over de ingrediënten die hij nodig heeft. Hij zet de meest fantastische gerechten op tafel, van goed gevulde soepen tot forel met aardappelen en van geweldige broodjes kip tot heerlijke rijstgerechten. We hebben nog nooit zo goed gegeten tijdens een trekking.
Dag 2: moeizame hike over de Yanashallash-pas (14 kilometer, 750 hoogtemeters)
Na een redelijke nacht in ons tentje wacht een enorm ontbijt. Een grote bak vers fruit met yoghurt en muesli, verse guacamole met gebakken brood: zo kunnen we er even tegen. We hebben de energie vandaag hard nodig, want we moeten de Yanashallash-pas van bijna 4700 meter hoogte over. Als we beginnen met wandelen, voel ik al dat het moeizaam gaat. Mijn benen zijn zwaar, waarschijnlijk door zuurstofgebrek door de hoogte. De bergpas blijkt bovendien één van de grootste mentale worstelingen uit mijn wandelcarrière, want hij komt maar niet. Elke keer denk ik ‘m te zien, maar eenmaal boven blijkt er toch weer een nieuwe berg op te doemen die we nog over moeten.
Lopen over een pre-Incapad
De omgeving maakt gelukkig veel goed. Zo desolaat en omringd door besneeuwde bergen: heel indrukwekkend. We lopen bovendien over een stenen pad dat al drieduizend jaar oud is. Het was een handels- en pelgrimsroute voor de volken die hier voor de Inca’s leefden en het pad verbond het Andesgebergte met de Amazone.
Even pech: onweer en regen
We lunchen op een schitterende plek met weids uitzicht over glinsterende gletsjers, samen met ons hele konvooi. De lama’s lijken zich prima te vermaken tijdens de trek. Ze staan tevreden te grazen, gaan er af en toe lekker bij liggen en als het tijd is om te gaan, steken ze hun koppies nieuwsgierig omhoog. Op weg naar nieuwe avonturen! Het avontuur wat volgt had wat mij betreft ook achterwege mogen blijven, want niet lang na de lunch slaat het weer om. Het begint zachtjes te sneeuwen, dat gaat over in hagel en in de verte klinkt onweer. Ik vind onweer al niet leuk als ik thuis op de bank zit en al helemaal niet als ik een bergpas van 4700 meter beklim. Jhon probeert me gerust te stellen door te zeggen dat we beschut lopen en er geen bliksem is, maar veel helpen doet het niet. Ik zwoeg verder de pas op, enigszins paniekerig en hopend dat het slechte weer snel overtrekt.
Cocablaadjes offeren aan de bergen
Dat gebeurt niet. Als we na een eindeloze klim eindelijk bovenop de pas staan onweert het nog steeds en we kunnen niets zien door de sneeuw. Op de top brengen we snel een offer aan de bergen, die in de lokale Quechua-cultuur heilig zijn. Jorge geeft ons elk drie cocablaadjes, om de bergen toestemming te vragen voor een veilige doorgang. Omdat ik vooral snel naar beneden wil, nemen we hier maar kort de tijd voor, wat ik achteraf een beetje jammer vind. Maar de angst voor het onweer is groter. Intussen regent het flink en dalen we de steile pas af. Het pad is op sommige plekken veranderd in een watervalletje, dus we moeten extra voorzichtig zijn.
Vallei baadt in zonlicht
Eenmaal in het dal lopen we over de zompige ondergrond naar onze kampeerplek in de vallei van Shongopampa, waar het team snel de grote tent heeft opgezet. Doornat komen we aan, opgelucht dat we veilig zijn gearriveerd. Na een uurtje schuilen stopt de regen opeens. De zon begint te schijnen en we kunnen onze natte spullen in het warme zonlicht laten drogen. De vallei baadt in het mooie licht en we kunnen nu pas echt zien hoe spectaculair de afdaling langs de steile bergwand was. Jorge is intussen weer vrolijk aan het koken geslagen, ik heb weer warme, droge kleren aan en mijn angst is (bijna) vergeten. Wat een dag.
Dag 3: de afdaling richting Chavín de Huántar (6 kilometer, alleen afdalen)
Ons tentje blijkt bevroren als we ’s ochtends de rits opendoen en zelfs de vachten van de lama’s zitten onder een laagje ijs. Ze kijken ons onaangedaan aan als we ze begroeten, dus veel last lijken ze er niet van te hebben. De zon schijnt, het warmt snel op en we hoeven vandaag niet meer te klimmen. Wat willen we nog meer? Na wederom een overdadig ontbijt beginnen we met Jhon aan de wandeling. We komen al snel meerdere nederzettingen tegen, we begroeten traditioneel geklede locals op paarden en lopen zo de bewoonde wereld weer in. Na een kleine twee uur lopen komen we aan in een dorp, waar een auto op ons wacht. We nemen hartelijk afscheid van de dieren en van de lamadrijvers en rijden een steile, bochtige bergweg af naar Chavín de Huántar.
Uniek tempelcomplex
Chavín de Huántar is een religieus en ceremonieel tempelcomplex dat werd gebouwd door de Chavín, één van de oudste beschavingen van Zuid-Amerika. Het complex is zo’n drieduizend jaar oud en dateert daarmee van ver voor de Inca-tijd. We bezoeken eerst het bijbehorende museum, gaan dan lekker lunchen en bekijken vervolgens de ruïnes van het complex. Het geheel is heel speciaal en heeft meerdere stenen tempels, een enorm plein, ondergrondse gangen en goed bewaard beeldhouwwerk. Er gaat iets mystieks vanuit en het is een prachtig einde van drie schitterende dagen hiken.
Praktische informatie lamatrek Huaraz
Waar kun je de lamatrek boeken?
Ik boekte de lamatrek via Better Places, als onderdeel van onze rondreis Noord-Peru. Wil je je reis ook laten organiseren, dan kan ik je Better Places van harte aanraden. Reisspecialist Guido woont zelf in Peru en kent het land door en door. Onze hele trip was geweldig!
Waarom is de lamatrek een aanrader?
Huaraz is een populaire bestemming voor hikers. Je kunt in dit gebied meerdaagse treks maken, die allemaal prachtig zijn. Maar de bekende treks zijn ook heel druk, met volle campings en drukbelopen paden. De lamatrek is een geweldig alternatief. De landschappen zijn schitterend, het is leuk om met lama’s op pad te zijn en het team is heel enthousiast en hartelijk. En het mooie: onderweg kom je vrijwel niemand tegen, dus je hebt het pad voor jezelf alleen. Het bezoek aan Chavín de Huántar is bovendien een prachtige culturele afsluiter.
Wat moet je meenemen voor de trek?
Ik maak nog een uitgebreid artikel met een paklijst voor trekkings in Peru, maar deze algemene paklijst voor trekkings helpt je alvast op weg. In het kort: neem zo weinig mogelijk mee. Voor twee nachten heb je alleen (warme) kleding en wat toiletspullen nodig. Denk verder aan wet wipes, zonnebrandcrème, muts, handschoenen, genoeg sokken en een donsjasje. Alle kampeerspullen worden geregeld door het team. Warme slaapzakken kun je bij hen huren.
Hoe zit het met de voorzieningen op de trek?
Die zijn er niet! Je hebt een goede tent, matje en slaapzak en het ontbijt en diner zijn fantastisch. Voor onderweg krijg je een lekkere lunch en meer dan genoeg snacks mee. Maar verder is er geen stromend water en geen wc. Het team graaft een gat en zet daar een tent omheen en dat is het. Prima te doen voor drie dagen, maar wel goed om vooraf te weten.
Wat is de beste reistijd voor een meerdaagse trek in Noord-Peru?
De beste reistijd zijn de maanden mei tot en met september. Wij maakten de hike eind september en toen was het weer erg onvoorspelbaar. Ik zou daarom wat eerder in het seizoen gaan, om je kansen op goed weer te vergroten. Al blijven het de bergen, dus garanties heb je nooit.
Hoe zit het met hoogteziekte op deze trek?
Je loopt deze trek grotendeels boven de 4000 meter en dat betekent dat er kans is op hoogteziekte. Daarom is het belangrijk dat je vooraf goed geacclimatiseerd bent. Verblijf een paar dagen in Huaraz, maak dagwandelingen in de omgeving en zorg dat je genoeg drinkt. Vermijd alcohol en koffie. Neem je deze maatregelen, dan is de kans op hoogteziekte klein.
