Rondom Cusco kun je volop mooie meerdaagse trekkings maken. De bekendste treks eindigen bij Machu Picchu, maar er zijn ook geweldige wandelingen in andere prachtige berggebieden. Wij kozen voor de zesdaagse Ausangate-trek, die bijna helemaal om de 6372 meter hoge berg Ausangate leidt. Een schitterende high altitude-trek waarbij je steeds op hoogtes tussen de 4200 en 5200 meter loopt, met spectaculaire landschappen, afgelegen kampeerplekken en honderden alpaca’s. Zeker pittig, maar alle moeite waard.
Ausangate-trek: de feiten
- Startpunt: Upis, op 3 uur rijden van Cusco.
- Aantal kilometers: ongeveer 70-75 kilometer.
- Aantal dagen: 5 of 6 dagen voor de volledige trek, inclusief bezoek aan Rainbow Mountain.
- Hoogte: tussen de 4200 en 5200 meter.
- Zwaarte: de Ausagante-trek is een vrij zware trek, vanwege de hoogte, de kou en de basic kampeeromstandigheden.
- Beste reistijd: mei-september.
- Drukte: wij kwamen slechts een paar andere wandelaars tegen.
Bijzonder: Ausangate is een heilige berg
Ausangate wordt door de gemeenschappen in de Andes beschouwd als een heilige berg. Hij is de beschermer en een levensbron voor de hele Cusco-regio. Het smeltwater van de Ausangate-gletsjer is heel belangrijk, want dat zorgt voor water om te kunnen overleven in de bergen. Ausangate is al sinds mensenheugenis een heilige plek voor rituelen en offeringen en dat gebeurt nog steeds. Wij voerden samen met onze gids Omar twee keer een spiritueel ritueel uit om de berg te eren en om veilige doorgang te vragen.
Route Ausangate-trek zes dagen: mijn ervaringen
Dag 1: Upis-Upis Pampa-Huayna Ausangate (12 kilometer, 400 hoogtemeters, hoogste punt: 4480 meter)
Om 05.00 uur werden we opgepikt in ons hotel in Cusco. Er wachtte een rit van drie uur naar startpunt Upis. In Upis kregen we een lekker ontbijt, terwijl ons team de tassen inpakte en de paarden belaadde. Een mooie kans om rustig kennis te maken met onze geweldige gids Omar. Toen we begonnen met hiken was het strakblauw en we hadden perfect zicht op de Ausangate. De eerste wandeldag was bovendien makkelijk. Niet zo lang, niet steil en met een mooie kampeerplek aan het einde. Na de lunch liepen we naar het prachtige bergmeer Huayna Ausangate. Ook brachten we een bezoekje aan de warmwaterbronnen bij de kampeerplek. Even bijkomen in het hete water!
Dag 2: via de Arapa Pass naar Hatun Pacacocaha (10 kilometer, 540 hoogtemeters, hoogste punt: 4800 meter)
Op dag 2 wachtte de eerste bergpas van de Ausangate-trek: de Arapa-pas van 4800 meter hoog. De omgeving was schitterend, met de prachtige Ausangate en grillige kleurrijke bergen. Helaas had ik het deze dag zwaar en kwam ik door mijn verzuurde benen met moeite de bergpas op. Tot mijn opluchting was het daarna lange tijd vlak en werden de uitzichten steeds spectaculairder. Tegen het eind moesten we weer flink klimmen, maar gelukkig maakten de kuddes alpaca’s, de uitzichten en de schitterende kampeerplek veel goed. We kampeerden aan de rand van een helderblauw meer, met grazende alpaca’s en perfect zicht op de gletsjers van Ausangate.
Dag 3: via de Pucacoha Pass en Surinecocha Pass naar Rainbow Mountain en Antana (13 kilometer, 900 hoogtemeters, hoogste punt: 4900 meter)
De derde dag van de trek geldt als één van de zwaarste, omdat je twee hoge bergpassen over moet. Of eigenlijk drie, als je Rainbow Mountain meetelt. Na een prachtige zonsopkomst bij het meer en een goed ontbijt, begonnen we meteen aan de beklimming van de Pucacoha Pass van ruim 4900 meter. Dat ging prima, wat ik niet had verwacht na de moeizame tweede dag van de trek. De uitzichten over knalblauwe bergmeren waren prachtig en boven aan de pas konden we eindeloos ver kijken over schilderij van groene, rode en roze bergen. We daalden de pas af naar onze lunchplek en liepen daarna weer omhoog naar de top van de Surinecocha-pas op 4600 meter. Ook deze pas ging probleemloos.
Bezoek aan Rainbow Mountain
We kwamen rond drie uur aan bij ons kamp van de dag en moesten toen nog naar Rainbow Mountain lopen. Rainbow Mountain, op 5100 meter hoogte, is een heel populaire (maar heel lange) dagtrip vanuit Cusco en Instagram staat vol foto’s van deze berg met gekleurde strepen. Tegen de tijd dat wij aankwamen, waren de dagjesmensen weg en stonden er maar een paar bezoekers op de top. Eerlijk: de gekleurde berg is mooi, maar eigenlijk maar klein. De rest van de omgeving is nog veel mooier en is eigenlijk één groot regenbooglandschap. Rode bergen, groene valleien, witte gletsjers in de verte: schitterend.
Dag 4: hike naar Ausangatecocha (10 kilometer, 370 hoogtemeters, hoogste punt: 4600 meter)
Eigenlijk zouden we vandaag Rainbow Mountain bij zonsopkomst bezoeken, maar daar zagen we vanaf. Niemand had zin om in de vrieskou in het donker op te staan, naar de berg te hiken en daarna in de drukte van dagtrippers, motoren en quads terecht te komen. We besloten om meteen naar ons volgende kamp te hiken. Eerst moesten we weer dezelfde pas over als gisteren, daarna was het redelijk vlak naar de kampeerplek. Onderweg zagen we een stenen omheining, met daarin tientallen alpaca’s die gevaccineerd werden. We mochten uitgebreid foto’s maken van de eigenaren, supergaaf! ‘s Middags waren we al op tijd in het kamp, dus Ward en Guido (onze reisgenoot en de reisspecialist van Better Places) maakten nog een hike naar een schitterend gletsjermeer. Ik was daar helaas te moe voor en nam een paar uur rust.
Dag 5: naar Qampa via de Palomani Pass (11 kilometer, 663 hoogtemeters, hoogste punt: 5200 meter)
Vandaag wachtte de hoogste pas van de trek: de Palomani Pass van 5200 meter. Kort na ons vertrek zagen we enorme brokstukken van de gletsjers van Ausangate afbreken, erg spectaculair! De pas zelf viel me mee. Het was wel bikkelen, maar veel sneller dan verwacht stonden we boven. Boven nam onze gids Omar de tijd om een prachtig altaar te bouwen om de bergen te eren. Dit ritueel heet pago a los Apus en hij vroeg hiermee de bergen om bescherming, kracht en een veilige doorgang voor ons. Omar maakte er echt iets bijzonders en spiritueels van, en na afloop was hij opgelucht. “Ik heb er nu alle vertrouwen in dat alles goedkomt”, zei hij.
Regen en sneeuw
Na het ritueel daalden we razendsnel af, richting onze lunchplek. We aten weer geweldig en liepen daarna richting onze kampeerplek. Het landschap hier deed me aan IJsland denken, met mossige groene bergen en watervallen. Het weer leek er ook steeds meer op, want het begon al snel te regenen. Tegen de tijd dat we aankwamen bij ons kamp begon het ook te sneeuwen. Ons tentje was al snel bedekt met een laag sneeuw en ijs en de vlokken bleven de hele nacht dwarrelen. Gelukkig waren de slaapzakken lekker warm.
Dag 6: via de Quampa Pass naar de 7 Lakes en Pacchanta en terug naar Cusco (18 kilometer, 570 hoogtemeters, hoogste punt: 5070 meter)
De laatste dag! We werden wakker in een wit landschap en onze tent zat onder het ijs. Gelukkig was het pad grotendeels sneeuwvrij, dus konden we aan de Quampa-pas beginnen. Dit was onze langste dag met de meeste kilometers en ik kwam voor geen meter vooruit op die eindeloze pas. Mijn benen waren verzuurd en het ging helemaal niet. Gelukkig kwamen we onderweg weer een kudde alpaca’s en lama’s tegen, met een herder in rode poncho. De foto’s die ik daarvan maakte, maakten de dag goed.
Als een speer afdalen
Uiteindelijk bereikte ik toch weer de top van de pas (ik had ook geen keus) en daarna kreeg ik een wonderbaarlijke opleving. Godzijdank, want ik begon me zorgen te maken over de rest van onze lange wandeldag. We daalden weer af als een speer en ook het stuk rond de 7 Lakes of Ausangate ging goed. Het landschap met zeven gekleurde meren was weer totaal anders dan voorgaande dagen. Na de lunch was het een kwestie van afdalen en flink doorlopen op het vlakke stuk naar de finish. Met maar liefst 18 kilometer in de benen kwamen we aan in Pacchanta. Hier kun je warmwaterbronnen bezoeken, maar wij wilden liever meteen terug naar Cusco. Nog drie uur rijden en daar wachtte een warme douche, een warm bed en een warm restaurant. Het einde van een meerdaagse trek is altijd een hoogtepunt!
Veelgestelde vragen over de Ausangate-trek
Hoe regel je de Ausangate-trek?
Ik boekte onze Peru-reis bij Better Places. Hun reisspecialist Guido kent Peru door en door en hij heeft er een geweldige trip van gemaakt. Onze Ausangate-trekking regelde hij via Tunqui Expeditions. Dat is een jong bedrijf, dat duurzaamheid en zorg voor zijn mensen hoog in het vaandel heeft staan. We hoorden van ons team alleen maar positieve verhalen over Tunqui als werkgever. Het team was bovendien fantastisch. Onze enthousiaste, nieuwsgierige gids Omar maakte onze trekking extra gezellig, hij gaf mij zelfvertrouwen op de zware bergpassen en zijn passie en respect voor de bergen werkten aanstekelijk. Kok Thomas was geweldig en paardenman Pasqual stond op elke kampeerplek klaar om ons enthousiast te feliciteren met weer een succesvolle dag op de trek.
Voor wie is de Ausangate-trek geschikt?
De Ausangate-trek is ideaal voor berg- en wandelfanaten, die van ongerepte natuur willen genieten. Je moet ook houden van afgelegen gebieden, want je komt onderweg niets tegen. Alleen wat kleine huisjes en herdershutjes, plus kuddes alpaca’s en lama’s met hun herders. Er is nergens bereik.
Is de Ausangate-trek populair?
De trek wordt steeds bekender, maar het is nog geen populaire trek. Dat heeft alles te maken met de concurrentie. De meeste reizigers in Peru kiezen voor de Inca Trail of de Salkantay-trek, die eindigen in Machu Picchu. Dat is voor de meeste mensen hét hoogtepunt van een Peru-reis en voor meer dan één meerdaagse trek is meestal geen tijd. Dat maakt Ausangate wat mij betreft meteen een extra aanrader, want je komt onderweg bijna niemand tegen. Ik denk dat wij in zes dagen zes andere trekkers hebben gezien, waarvan drie op de laatste dag.
Is de Ausangate-trek de moeite waard?
Ja, de trek is fantastisch. De landschappen zijn met niets te vergelijken. Zo kleurrijk, zo afwisselend en weids, zo spectaculair. Ik vond het ook geweldig om steeds enorme kuddes alpaca’s met hun herders tegen te komen. Het is ongelofelijk hoe mensen leven in dit onherbergzame stukje Peru.
Hoeveel dagen moet je uittrekken voor de Ausangate-trek?
Als je het volledige circuit wilt lopen, inclusief bezoek aan Rainbow Mountain, dan moet je vijf of zes dagen uittrekken. Er zijn ook varianten van 3 of 4 dagen, maar dan maak je niet de volledige ronde. Als je heel fit bent, is vijf dagen te doen. Wij kozen voor de zesdaagse en daar was ik heel blij mee. Zo waren we halverwege de middag meestal op onze kampeerplek en konden we kiezen voor een extra uitstapje of voor extra rust.
Hoe zwaar is de Ausangate-trek?
De trek staat bekend als één van de zwaarste van de Cusco-regio, maar dat komt niet door de afstand, de hoogtemeters of de moeilijkheidsgraad van het pad. Het zit puur in de grote hoogtes waarop je loopt, plus de kou en het basic kamperen. Ben je redelijk fit en goed geacclimatiseerd, dan is de trek prima te doen. Het pad wordt nergens technisch en is overal makkelijk te belopen.
Hoe zwaar was de Ausangate-trek voor mij?
Ik liep de trek met mijn fitte vriend en de zeer fitte reisspecialist van Better Places. Daar stak ik nogal schraal bij af, met mijn gemiddelde conditie. Ik zeg altijd dat ik een goede wandelaar ben, maar een slechte klimmer, en dat bleek tijdens de Ausangate-trek weer te kloppen. Ik had het zwaar op de bergpassen en liep snel op vlakke stukken en tijdens afdalingen. Gek genoeg wisselde mijn conditie per dag. Dag 1, 3, 4 en 5 gingen overal het algemeen goed, dag 2 en 6 waren zeer moeizaam. Ik had enorm last van verzuurde beenspieren, door zuurstofgebrek door de hoogte. Als een slak ging ik de passen over, maar zodra de pas bedwongen was, ging ik weer als een speer. Heel raar en onvoorspelbaar.
Hoe zit het met de kou en de verdere omstandigheden?
Naast de hoogte vond ik de kou het zwaarste element van de trek. De eerste twee dagen hadden we volop zon en hadden we het overdag lekker warm. De rest van de trek was het vaak bewolkt en stak er een snijdend koude wind op. Het was eigenlijk de hele dag koud en er was geen moment om op te warmen. Ja, ’s avonds in onze warme slaapzakken. Met kruik, waar ik elke avond weer dankbaar voor was.
Hoe groot is de kans op hoogteziekte?
Dat hangt helemaal af van je acclimatisatie. Je kunt deze trek niet lopen als je niet enigszins aan de hoogte gewend bent. Wij waren geacclimatiseerd in het Noord-Peruaanse Huaraz, waar we al verschillende hikes op hoogte hadden gedaan. We verbleven ook nog drie dagen in het hooggelegen Cusco voordat de Ausangate-trek startte. De hoogte blijft altijd zwaar, maar ziek werden we er niet van. Ik zou zeker drie of vier dagen op hoogte verblijven voordat je aan de trek begint.
Kun je alleen kamperen op de trek of zijn er ook lodges?
Er is een lodge-variant van de trek, maar die route is deels anders dan de kampeerroute. Onderweg hebben wij een paar van die lodges gezien en ik was niet zo onder de indruk. Ze zagen er erg verlaten uit. Het grootste voordeel is dat je niet in de kou hoeft te slapen, maar daar betaal je dan ook echt de hoofdprijs voor. Het lijkt mij persoonlijk het geld niet waard.
Hoe is het kamperen georganiseerd?
Omdat er onderweg niets te krijgen is, moet je team alles meenemen. Van kampeerspullen tot eten voor zes dagen. Ons team bestond uit een gids, een kok en zijn assistent en een paardenman. Plus vier paarden, die alle spullen droegen. Elke dag als we op de kampeerplek aankwamen, stonden onze tentjes al en bereidde kok Thomas een geweldige maaltijd. Voor alle kampeerspullen, van slaapzak tot hoofdkussen, was gezorgd.
Hoe zit het met de wc’s en douches op de trek?
Overdag moet je je behoefte in de natuur doen en ’s avonds varieerde het. Soms hadden we alleen een gat in de grond met een tent eromheen, soms zette het team een chemisch toilet neer en soms was er een gebouwtje met toilet. Het toppunt van luxe! Douches of stromend water zijn er nergens. Wij kregen ’s ochtends een bakje warm water voor onze handen en gezicht en verder wasten we ons met natte doekjes.
Hoe is het eten op de trek?
Fantastisch! Ik vond het ongelofelijk om te zien wat ons team drie keer per dag op tafel zette. Elke maaltijd kregen we verschillende gerechten en alles smaakte even goed. We hebben geen dag hetzelfde gegeten.
Kun je de Ausangate-trek ook zonder gids doen?
Ja, dat kan op zich. De route is makkelijk te volgen, daar heb je geen gids voor nodig. Maar je moet dan wel al je kampeerspullen zelf dragen, plus eten voor zes dagen. Verder moet er onderweg niets gebeuren, want je hebt geen bereik en de kans is groot dat je niemand tegenkomt. Ook moet je vooraf goed uitzoeken aan wie je fees moet betalen voor kampeerplekken en dergelijke, want dat is ter plekke onduidelijk.
Hoe is het weer op de trek?
Het zijn de bergen, dus het weer is heel veranderlijk. Wij waren er aan het eind van het trekkingseizoen (eind september) en hadden enorm veel geluk met het weer. De eerste twee dagen waren zonnig en strakblauw, daarna was het bewolkter (wel hoge bewolking, dus de uitzichten bleven top) en winderig en op dag 5 begon het ’s middags te regenen en sneeuwen. De volgende ochtend werden we wakker in een soort winterwonderland, maar het laagje sneeuw smolt snel weg. Ik heb ook filmpjes gezien van mensen die dagen in de sneeuw en regen liepen, dus wees op alles voorbereid.
Wat moet je zelf meenemen?
Ik maak nog een paklijst voor trekkings in Peru, maar deze algemene lijst helpt je vast op weg. Neem vooral genoeg laagjes en warme kleding mee, stop wat extra snacks en een waterfles met filters in je rugzak en vergeet je camera niet. Regenkleding, handschoenen en een buff zijn ook aanraders. Neem ook weer niet teveel mee, want de paarden moeten de bagage probleemloos kunnen dragen. Je krijgt een duffelbag om je spullen in te stoppen. Je grote bagage laat je in je hotel in Cusco.
