De wandeling naar Munken: de mooiste hike op de Lofoten

De meeste wandelingen op de Lofoten zijn kort en steil. Even afzien, maar in een halve dag ben je meestal wel klaar. Op zoek naar een langere dagwandeling kwamen we de hike naar bergtop Munken tegen. Een wandeling van 12,5 kilometer en 1000 hoogtemeters, dus ik twijfelde of dat niet teveel van het goede was voor mij. Maar de foto’s overtuigden me: deze wandeling moest ik proberen. Gelukkig, want het werd mijn favoriete dag op de Lofoten. Dit zijn mijn tips voor de prachtige wandeling naar Munken.

Inhoudsopgave

Wandeling Munken: de feiten

Lengte: 12,5 kilometer.
Hoogtemeters: 1000 meter.
Duur: 8-9 uur, inclusief stops (de duur hangt natuurlijk af van je conditie. Heb je een hele goede conditie, dan doe je er minder lang over).
Zwaarte: deze wandeling staat bekend als zwaar, maar zolang je er genoeg tijd voor uittrekt is het prima te doen.
Drukte onderweg: niet druk. We kwamen in juni hoogstens vijftien andere mensen tegen gedurende de dag.

De Munken-hike: wel of niet doen?

Vooraf vroeg ik me af of het wel verstandig was om de Munken-hike te doen. We hadden inmiddels heel wat wandelingen op de Lofoten gedaan en de ervaring leerde dat we overal langer over deden dan dat ervoor stond. Dat lag niet aan mijn vriend, maar aan mij. Ik ben een langzame klimmer en op de Lofoten doe je niets anders dan steil klimmen. We keken daarom ook naar kortere hikes in de buurt van Munken, zoals Tindstinden. Maar daarvan lazen we dat het pad op sommige plekken aan de gevaarlijke kant was. Daar hadden we ook geen zin in. Daarom werd het toch Munken. In de wetenschap dat het in de zomer niet donker wordt op de Lofoten en dat we dus alle tijd hadden om de hike te volbrengen.

Is de Munken-hike zwaar?

Uiteindelijk waren mijn zorgen vooraf helemaal niet nodig. Ja, de wandeling naar Munken is pittig en je klimt wat af. Maar doordat de hoogtemeters over meer kilometers zijn uitgespreid, heb je minder van die lange, steile klimmen waar de Lofoten bekend om staan. Soms loop je ook een tijdje over vlakker terrein en wisselen klimmen en dalen elkaar af. De klim naar de top van Munken is wel zwaar, maar vrij kort. En ook fijn: ik vond het pad nergens gevaarlijk, al moet je natuurlijk wel heel goed opletten. Zeker als het heeft geregend. Dus: echt goed te doen! Al moet ik wel eerlijk zeggen dat ik ook blij was toen we de auto weer in zicht kregen 😉

De Munken-wandeling: zo zit de trail in elkaar

Het startpunt van de hike ligt in het dorp Sørvågen op het eiland Moskenesøy, tien minuten rijden van Reine. We parkeerden hier en betaalden voor de dag bij de parkeerautomaat. Gratis parkeren is er niet. Het eerste stukje van de hike loopt richting waterval Sørvågen. Na de waterval staken we een riviertje over en liepen we het bos in. Vanaf daar ging het pad omhoog langs het meer Studalvatnet en wachtten de eerste uitzichten op de bergen. Op een gegeven moment kwamen we bij een steil stuk van enorme, vlakke rotsen, waar we ons aan een ketting omhoog moesten trekken. Omdat de rotsen veel grip bieden (bij droog weer, bij regen is het misschien anders), vond ik dat goed te doen. Naar beneden was iets lastiger dan omhoog.

Prachtige uitzichten Lofoten

Na dit steile stuk liepen we over een vlakte verder, met prachtige uitzichten over meertjes en bergen. Toen we onze wandeling startten was het nog bewolkt, maar volgens het weerbericht zou het in de loop van de ochtend beter moeten worden. Dat beloofde wat, want het was al zo mooi. Na de vlakte volgde weer een heel stuk klimmen, maar niet al zwaar. Tot we eindelijk boven op de Djupfjordheia-berg aankwamen en het eerste zicht over de bergtoppen van de Lofoten-eilanden zagen. Nog wel bewolkt, maar dat zou snel veranderen. Ook zagen we in de diepte de Munkebu-hut liggen, waar wandelaars kunnen overnachten. Mits de hut open is, want hij was in de zomer van 2026 dicht.

Kiezen tussen twee routes naar Munken

Na de berg moesten we kiezen: wilden we eerst helemaal afdalen naar de Munkebu-hut (wat de meeste mensen doen) en vanaf daar de hele klim naar de top van Munken maken? Of was het beter om rechtsaf te slaan en daar direct de berg op te lopen? Wel iets steiler misschien, maar een veel kortere klim. We besloten rechts aan te houden en de bordjes ‘Munken’ te volgen. Deze splitsing komt op ongeveer 4,5 kilometer na de start van de wandeling. De klim naar boven vond ik best pittig, vooral omdat het pad vrij drassig was. Ik had wel grip, maar ik vond het allemaal net iets te glibberig, in combinatie met de steile berg.

Wandeling Munken: het mooiste landschap van de Lofoten

Gelukkig was deze klim niet al te lang. Voor we het wisten stonden we midden tussen de besneeuwde bergtoppen. We lunchten op een schitterend uitzichtpunt, vlakbij het punt waar het pad vanuit de Munkebu-hut met ‘ons’ pad samenkwam. We hadden onze broodjes nog niet uitgepakt of de zon brak door. De wolken trokken weg en voor ons lag een spectaculair mooi panorama van besneeuwde bergen, fjorden, meren, grillige bergtoppen, watervallen en in de diepte de Munkebu-hut. Dit was één van de mooiste landschappen die ik ooit heb gezien en ik kreeg er maar geen genoeg van.

Uitzicht vanaf Munken

Na de lunch wachtte ons de laatste klim, naar de top van Munken op 769 meter hoogte. Dat laatste stuk is best zwaar en het pad is niet overal even gemakkelijk. Soms is het wat modderig of liggen er veel losse stenen, dus kijk goed uit. Zolang je rustig aan doet, is er niets aan de hand. Eenmaal boven ben je dat afzien trouwens zo vergeten, want echt: je weet niet wat je ziet. Voor ons lagen de ruige bergpieken van de Lofoten, steil oprijzend uit fjorden met knalblauw water. We konden precies zien waar we de dagen daarvoor hadden gelopen, van Reinebringen tot Bunes. Fantastisch en het mooiste uitzicht wat ik op de Lofoten heb gezien. En dat wil wat zeggen.

Andere route terug

Voor de terugweg besloten we het pad naar de Munkebu-hut te nemen en op die manier een rondje te lopen, in plaats van dezelfde weg terug. Ik dacht dat deze zigzaggende route naar beneden makkelijker zou zijn dan het enigszins gladde, steile stuk wat wij omhoog hadden gelopen. Uiteindelijk klopte het dat het pad naar de hut makkelijker was, maar het was een stuk langer en het duurde voor mijn gevoel eeuwen voordat we eindelijk bij Munkebu kwamen. En toen moesten we weer het hele stuk omhoog naar de Djupfjordheia-berg. Dus of het nu echt een betere route was: ik weet het niet. Het was wel leuk om een rondje te lopen en niet exact dezelfde weg terug te nemen.

Munken: enorm de moeite waard

Na de Djupfjordheia-berg had ik het gevoel dat we er bijna waren, maar dat viel (zoals wel vaker) tegen. Het was voornamelijk naar beneden en maar iets van vier kilometer, en toch leken we niet op te schieten. Ik was dan ook blij dat we op een gegeven moment weer langs het meer liepen en ik na de waterval de auto in zicht kreeg. Wat een hike! De wandeling naar Munken was zonder twijfel het hoogtepunt van onze hele rondreis door de Lofoten.

Praktische tips wandeling Munken

Kijk vooraf goed naar het weer. Het heeft niet veel zin om deze hike bij slecht weer te doen. Je ziet dan niets van de uitzichten en sommige delen worden dan erg glad en tricky. Deze weer-site is handig.
Download de route via Komoot of Alltrails. Het pad is redelijk makkelijk te volgen, maar er zijn ook plekken waar de kans bestaat dat je afdwaalt. Het is goed om te kunnen checken of je nog op de juiste route zit.
Draag goede wandelschoenen en zorg dat je meerdere laagjes kleding bij je hebt.
Wandelstokken hebben op deze route heel veel meerwaarde.
Neem ook altijd een regenjas mee, want het weer kan zo omslaan.
Neem genoeg eten en drinken mee voor de hele dag. Onderweg is niets te krijgen.
Trek genoeg tijd uit. Voor deze hike heb je in principe een dag nodig.
Meer praktische tips voor wandelen op de Lofoten lees je hier.