Home Azië I Weekverslag #14: drukte op Nusa Penida en beklimming Rinjani

Weekverslag #14: drukte op Nusa Penida en beklimming Rinjani

Door Karlijn

Afgelopen week stond in het teken van twee bestemmingen: het eiland Nusa Penida bij Bali en de Rinjani-vulkaan op Lombok. Ik schrijf dit verslag met verschrikkelijke spierpijn en ik kan nog geen stoepje normaal afstappen, maar de Rinjani was alle inspanningen meer dan waard. Over Nusa Penida kan ik helaas niet hetzelfde zeggen. Hier volgt mijn weekverslag!

Nusa Penida

Zondag: Instagram-hel aan de oostkant van Nusa Penida

Van andere bloggers en Instagrammers kreeg ik de indruk dat Nusa Penida een paradijs is, nog heel rustig en met een spectaculaire kustlijn. Nu ken ik Bali en omgeving een beetje en ik had heus geen onontdekt eiland verwacht. Maar wat we tijdens ons tourtje langs de oostkust van Nusa Penida tegenkomen is het andere uiterste. Onze eerste stop is Broken Beach. Mooi hoor, maar langs de uitzichtpunten zijn verhogingen gebouwd, zodat iedereen hier de beste Instagram-foto’s van zichzelf kan maken. Dat is het enige waar elke toerist hier (zeer fanatiek) mee bezig is. Al snel is het een gekkenhuis en is het dringen voor de beste foto’s. Tientallen auto’s en brommers staan in de file voor de parkeerplaats en bij de bekendste plek van Nusa Penida, Kelingking Beach, is de Instagram-gekte nog erger. Hier hangen de gidsen in de bomen om foto’s van hun gasten te maken. Laten we zeggen dat Nusa Penida niet helemaal is wat we ervan verwacht hadden.

Nusa Penida

Maandag: oostkant Nusa Penida is een stuk mooier

Nieuwe ronde, nieuwe kansen: vandaag staat de oostkant van Nusa Penida op het programma. En gelukkig: daar is het een stuk rustiger. Het Thousand Islands Viewpoint met Diamond Beach is bovendien spectaculair mooi. De wegen blijven een probleem, want die zijn op Penida extreem smal, slecht en druk. Onze chauffeur Wayan neemt op een gegeven moment een soort steil geitenpad naar het volgende strand en daar komen we vast te zitten. De auto komt niet door een enorm gat heen. Niet doordat Wayan het niet probeert. Bij elke woeste poging maakt de auto angstaanjagendere geluiden en we zijn bang dat hij zijn hele wagen kapot rijdt. Keren is ook onmogelijk op het smalle weggetje. Uiteindelijk loopt Ward een heel stuk terug en vindt hij een inham waar Wayan net kan keren. Die hobbelt opgelucht achteruit terug, met een auto die nog net heel is gebleven.

Nusa Penida

Dinsdag: relaxen aan het zwembad

We hebben wel genoeg gehobbeld over Nusa Penida’s gare wegen en vandaag doen we een dagje niets. We liggen aan het zwembad, gaan lekker eten (Nusa Penida heeft veel leuke restaurantjes) en dat was het. Ook wel eens fijn! Al met al hebben we gemengde gevoelens over Nusa Penida. Het is mooi, maar bij de bezienswaardigheden is het veel te druk. De wegen zijn krankzinnig slecht voor de hoeveelheid verkeer en het massale selfie- en Instagram-toerisme vond ik heel storend. Bovendien wordt er overal gebouwd, dus over een jaar is het eiland nog veel drukker en is de term ‘het Bali van 20 jaar terug’ al helemaal niet meer van toepassing. Ik schrijf er nog een uitgebreide blog over.

Woensdag: terug naar Sanur

‘s Ochtends nemen we de boot terug naar Sanur en dat verloopt allemaal prima. De zee is rustig en dan stelt het tochtje niets voor. In Sanur doen we wat inkopen, zoals een rugzak voor mij voor de Rinjani-trekking en snacks voor de klim, en dan zit deel 1 van onze Bali-trip erop.

Senaru Lombok

Donderdag: naar Senaru op Lombok

Vandaag reizen we naar Lombok, waar het dorpje Senaru onze eerste bestemming is. Dit is het startpunt van onze trek naar de Rinjani-vulkaan. Ons hotel is simpel, maar de locatie is fantastisch. We hebben uitzicht op de Rinjani, een waterval, rijstvelden en groene jungle. Ik ben best zenuwachtig voor de Rinjani. De top is nog dicht na de zware aardbevingen van vorig jaar, dus wij klimmen alleen van Senaru naar de kraterrand. Die wandeling is ook heel fors: je stijgt in een dag van 600 naar 2600 meter en je loopt continu omhoog. Voor mijn doen ben ik fit, na onze vele wandelingen in Australië. Maar een goede klimmer ben ik niet en dat is bij Rinjani de hele uitdaging.

Rinjani Lombok

Vrijdag: de klim naar de kraterrand van Rinjani

Ik schrijf heel snel een uitgebreide blog over onze klim, maar ik kan alvast vertellen dat het een geweldige ervaring was. De klim naar boven vind ik erg pittig, maar tot het laatste stuk naar de kraterrand nog goed te doen. Dat laatste stuk hakt er echter flink in: ik sjok stap voor stap door het losse zand en er lijkt geen eind te komen aan de tocht. Voor de kraterrand wacht een stuk met rotsen en dat gaat gelukkig weer wat beter. En als we dan bovenaan staan…wat een fantastisch uitzicht! De top van de Rinjani en de kleine vulkaan in het knalblauwe kratermeer: hier hebben we het voor gedaan. Kamperen doen we die nacht op de rand van de vulkaankrater, met een perfect uitzicht en een schitterende zonsondergang. Een mooie beloning na een pittige dag wandelen.

Rinjani Lombok

Zaterdag: aanslag op je spieren: de afdaling

We slapen beroerd, maar gelukkig wacht ons een prachtige zonsopkomst. Na het ontbijt maken we ons klaar voor de terugtocht. Naar beneden lopen lijkt altijd makkelijker dan klimmen, maar in het geval van de Rinjani is dat niet per se zo. Onze gids Pam zegt dat hij veel liever omhoog loopt dan van de krater terug naar Senaru, omdat het een aanslag is op je bovenbenen en knieën. En inderdaad: het is behoorlijk zwaar. Het gaat lang goed, maar mijn spieren willen op een gegeven moment niet meer. Gelukkig gaan we precies op het juiste moment lunchen en daarna is het niet meer ver. Maar ik ben heel blij als we terug zijn in Senaru, want ook zonder de top was het een stevige tocht. We rijden naar Senggigi, waar we een leuk hotelletje hebben geboekt. Die middag doen we helemaal niets meer, behalve douchen. Ik denk niet dat ik ooit eerder zo smerig en stoffig ben geweest.

Vandaag zijn we aangekomen in Kuta Lombok en in deze omgeving blijven we de komende week. Tijd voor Ward om te surfen (als de spierpijn over is) en voor mij om veel boeken te lezen!

Ook leuk om te lezen

17 Reacties

Yvonne 22 september 2019 - 11:11

Wat jammer Karlijn, dat Nusa Penida zo verpest is. Zo zonde, dit soort eilanden die compleet platgelopen worden. Maar wat super, die klim op de Rinjani. Een hele prestatie! En wat een mooie foto’s. Was alles alweer redelijk hersteld in Senaru?

Antwoord
Karlijn 23 september 2019 - 14:18

Dank je wel 🙂 ! In Senaru zagen we nog steeds heel goed hoeveel schade er is aangericht door de aardbeving. Ze zijn druk bezig met opbouwen, maar toch: het gaat stap voor stap. Ik hoop dat toeristen snel weer terugkeren (het is nog steeds rustig), want dat kunnen de mensen heel goed gebruiken!

Antwoord
Robert 22 september 2019 - 12:03

Ja ja, die zware hikes. Gelukkig is het het waard geweest en kun je er achteraf om lachen. Veel succes met de spierpijn.. Tjah, die Insta- en selfiegekte is mij ook steeds meer een doorn in het oog. Ik kijk tegenwoordig echt eerst op instagram, om uit te vogelen of het hip en hot is. Is dat zo, dan skip ik het. Ik erger me er toch alleen maar aan. Daar is reizen en vakantie niet voor bedoeld. Ik ga mijn blogs “ergernissen op reis” ook weer van stal halen 😉

Antwoord
Karlijn 23 september 2019 - 14:15

Die blogs komen altijd van pas, helaas! Ik kan ook echt slecht tegen die Instagram-gekte en zo erg als op Penida heb ik het nog nergens gezien. Dat eiland kun je dus rustig overslaan 😉

Antwoord
Inge 22 september 2019 - 19:48

Oooh zo herkenbaar! Wij hebben vorig jaar dezelfde toer gedaan en ik heb een aantal dagen niet normaal kunnen lopen. Pas toen ik zakjes met zout/suiker begon te drinken (je weet wel tegen uitdroging) ging t snel de goede kant op met de spieren. Geniet van jullie reis!!

Antwoord
Karlijn 23 september 2019 - 14:13

Hoi Inge, bij ons willen de spieren ook nog steeds niet echt! Misschien ook maar aan de ORS, dank voor de tip 🙂

Antwoord
Susan 22 september 2019 - 23:53

Wat een toffe hike zeg, geniet van een paar dagen rust – welke boeken lees je nu?

Antwoord
Karlijn 23 september 2019 - 14:12

Die rust kunnen we wel gebruiken, de spieren willen nog steeds niet echt! Ik heb nu Anne van Hans Faber bijna uit (heel indrukwekkend) en ga daarna denk ik de Millenium-triologie opnieuw lezen 🙂

Antwoord
Marlous 25 september 2019 - 16:33

Haha, ik moest lachen. Mijn vriend heeft een paar jaar geleden de klim ook gemaakt met z’n ouders (die waren toen net 50 en fit). En die hebben afgezien! Uiteindelijk heeft mijn vriend samen met de gids de tassen moeten dragen en zijn ze in een soort polonaise, elkaar ondersteunend, de vulkaan afgelopen. Ik denk dat als hij toen om een nieuwe computer had gevraagd in ruil voor het tillen, dat hij ‘m nog had gekregen ook haha. Overigens vroeg hij om een surflessen en sindsdien is hij hooked!

Wij overwegen ook een trip naar Kuta Lombok, vanwege de surf. Mogelijk i.c.m. andere eilanden. Ik ben dus heel benieuwd hoe het jullie bevalt!

Antwoord
Karlijn 26 september 2019 - 13:32

Oh wat erg, ik zie het voor me! Ik kan me echt voorstellen dat ze enorm afgezien hebben. Bij mij ging het nog, maar ik had ook zo mijn momentjes 😉 Kuta en vooral Selong Belanak zijn echt heel leuk! Het laatste is een relaxed surfstrand (maar wel voor beginners) met nog weinig voorzieningen, Kuta gaat al langzaam de kant van Bali op. Lombok is een mooie combi met Flores, misschien wel mijn favoriete eiland in Indonesië 🙂

Antwoord
Weekverslag #15: de stranden rond Kuta op Lombok - Karlijn Travels 29 september 2019 - 06:24

[…] zijn we teruggekomen van de Rinjani en dat voelen we vandaag (en de komende dagen ook nog). Die twee kilometer recht naar beneden […]

Antwoord
Marcella Molenaar 3 oktober 2019 - 20:58

Jammer van Nusa Penida 🙁 Bloggers moeten net als jij de waarheid vertellen, dan wordt het er vanzelf wat rustiger. En gaaf, die beklimming van Rinjani. Maar wat een hoogtemeters joh! Bikkel! Het uitzicht was zo te zien een terechte beloning. Wauw!!

Antwoord
Karlijn 4 oktober 2019 - 00:56

Het was een pittig tochtje inderdaad! Maar zeker de moeite waard. En het klopt: bloggers moeten eerlijk zijn over bestemmingen. Ik denk dat de lyrische verhalen over Nusa Penida vooral van mensen komen die er veel eerder zijn geweest. Het laatste jaar is het zo bizar druk geworden blijkbaar!

Antwoord
Dominique | dominiquetravels.com 31 oktober 2019 - 19:51

Jeetje wat knap dat het jullie gelukt is! Afdalen is hels! Ik heb dat op de Azoren gedaan; ik moet er niet aan denken hoeveel last ik daarna van mijn knieeen had. Uiteindelijk trap ik er toch altijd weer in, en ik zou het zo weer over doen. De uitzichten maken het altijd de moeite waard 🙂

Antwoord
Karlijn 1 november 2019 - 04:19

Haha! Ik kijk altijd alleen maar naar de foto’s van de uitzichten als ik dot soort dingen plan. Pas ter plekke denk ik: oh ja, ik moet er wel wat voor doen 😉

Antwoord
Angela 25 november 2019 - 09:44

Instagram heeft zo z’n voordelen en nadelen.. Wat jammer dat het (mede) daardoor zo tegenviel op Penida! Die beklimming was dan gelukkig weer fantastisch! Mooie foto’s, ik ben ook geen goede klimmer maar ik zou het er zeker voor over hebben. Petje af, Karlijn!

Antwoord
Karlijn 26 november 2019 - 08:23

Dank je Angela! Penida was inderdaad heel jammer, de enige tegenvaller van deze reis.

Antwoord

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.